De wereld staat niet stil en alles veranderd altijd. Een waarheid als een koe. Toch is er niet veel groots gebeurd hoor. Bij de groep Rustige Yoga en de groep Yoga voor mensen met Chronische Pijn ben ik fysiek op een andere plaatst in de zaal gaan zitten. We zitten niet meer in een kring maar ik zit nu op de kopse kant van de zaal en de yogi’s in visgraatpatroon voor mij. In beide groepen zijn namelijk toch aardig wat dames met een verminderd gehoor. En nu we meer frontaal tegenover elkaar zitten kan iedereen me beter verstaan. Al moeten we nu weer wat meer schuiven met de stoelen om allemaal goed zicht te hebben. Maar daar wennen we nog wel aan.
Ten tweede is het rustig geworden in bepaalde groepen. Wanneer je werkt met en voor mensen met een verminderde mobiliteit, dan bestaat de kans dat iemand eens voor kortere of langere tijd uitvalt door angst voor winterse gladheid, een operatie, revalidatie – of beiden. En in de maand januari bleek dat er heel veel samenviel. De één viel letterlijk en was helemaal beurs, de ander kreeg gezondheidsklachten, meerdere yogi’s zaten voor een operatie of nog in een langdurig revalidatietraject. Dat betekent dat er ruimte is in de groepen dit jaar. En dat is jammer, want jullie kennen mij, hoe meer zielen hoe meer vreugd. Hoe meer mensen yoga beoefenen als een zachte zelfdiscipline die je beoefend met liefde voor jezelf, hoe meer liefdevolle energie er in een groep rond gaat.
Om nu aan mensen te laten weten dat ze welkom zijn voor een proefles, in iedere bestaande groep overigens, heb ik dit keer een filmpje van mezelf opgenomen. Heeeel raar. Ja echt waar, een yogales opnemen in covid-tijd voelde toch heel anders. Een filmpje dus; hieronder. Voel je vrij om het zo veel mogelijk door te sturen. Hopelijk bereiken we zo nog meer mensen die yoga zoeken om welke reden dan ook. Want met de verschillende groepen is er altijd een lesvorm die bij je past.